ای چہرہ زیبای تو رشک بتان آزری

 

ای چہرہ زیبای تو رشک بتان آزری

ای چہرہ زیبای تو رشک بتان آزری
ہر چند وصف می کنم در حسن زاں بالا تری

تو از پری چا بک تری ، و ز برگ گل نازک تری
و ز ہر چہ گوئم بہتری ، حقا عجائب دلبری

تا نقش می بندد فلک ، ہر گز ندادہ ایں نمک
حوری ندانم یا ملک، فرزند آدم یا پری

عالم ہمہ یغمای تو ، خلقی ہمہ شیدای تو
آں نرگس شہلای تو آوردہ رسم کافری

آفاقہا گردیدہ ام مہر بتاں ورزیدہ ام
بسیار خوباں دیدہ ام لیکن تو چیزی دیگری

ای راحت و آرام جان با قد چوںسرورواں
زینساں مرو دامن کشاں کا رام جانم می پری

من تو شدم تو من شدی، من تن شدم تو جان شدی
تا کس نہ گوید بعد ازیں من دیگرم تو دیگری

خسرو غریب است و گدا افتادہ در شہر شما
با شد کہ از بہر خدا سوی غریباں بنگری